Een bedding voor verdriet

Troosten is niet het

antwoord weten voordat de vraag werkelijk is beluisterd.

Het is niet het brengen van allerlei goedbedoelde adviezen

die mensen zo doodmoe kunnen maken.

Troosten is niet vragen hoe oud hij was,

alsof de leeftijd een middel zou zijn tegen het verdriet.

Het is niet het wegduwen van de opstandigheid

of het voorschrijven hoe men zich moet voelen.

Troosten is niet te vinden in pasklare antwoorden

op de vele waarom-vragen.

Troosten is wel

aandachtig luisteren,

zodat verdriet in woorden en tranen naar buiten kan stromen.

Troosten is kunnen zwijgen

en in een blik, in een aanraking signalen

van hoop, veiligheid en vertrouwen laten voelen.

Het is samen worstelen, zoeken en hopen.

Het is participeren in het verdriet, veeleer dan wegnemen van verdriet.

Het is verdriet durven noemen.

Troosten is mensen helpen te leven met vragen

waarop geen antwoorden zijn.

Troosten is geen dam tegen, maar juist een bedding voor verdriet.

Auteur: Manu Keirse

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *